+29 °С
Болотло
Яңылыҡтар
17 Март 2021, 10:42
Татыу ғаилә–татлы йыр кеүек
Бәхетле парҙарҙың татыулыҡ сере нимәлә икәнен асыҡланыҡ Донъялағы иң йылы, яҡты, танһыҡ урын ул – ғаиләлә. Усаҡты йылы тотоу ҡатын-ҡыҙҙан булһа, утынлы тотоу – ир-аттан. Һәр ғаилә үҙенсә бәхетле. Күпме кеше–шул тиклем яҙмыш, шул тиклем хәл-ваҡиға. Бер-береһен ҡабатламаҫ, ә ҡайһы саҡта бер-береһенә урыны-урыны менән оҡшаш кеше ғүмерҙәре.Ысынлап та, күркәм ғаиләнең татыулыҡ, ғаилә бәхете сере нимәлә һуң? Ярай, ауырығанда табиптар кәрәкле дарыуға «һә» тигәнсе рецепт яҙып бирҙе, ти. Ә бының рецебы ла юҡ. Эйе, был сир түгел шул, был ғаиләнең – татыулыҡ сере. Шулай итеп, был серҙең асҡысын күп йылдар бергә ғүмер иткән, бер-береһенә оло мөхәббәтле, ихтирамлы, иғтибарлы булған ғаиләләр асыр. Был тарафта өлгөлө, яуаплы, тормошта үҙ урынын тапҡан, балаларына лайыҡлы тәрбиә биргән, бер-береһенә тоғро булған һоҡланғыс парҙар күп. Ундайҙар ҡайҙа ғына булһалар ҙа һынатмай, ҡаршылыҡтарға баш эймәй, бирешмәй.
Насибуллиндар
Степной ауылынан Мәсрүрә Ғүмәр ҡыҙы һәм Рәфәт Ғиниәт улы Насибуллиндарҙың бергә ғаилә ҡороуҙарына быйыл – 50 йыл.
Икеһе лә татыу ғаиләлә тыуып үҫкән Степной ҡыҙы –Мәсрүрә һәм Баҡалы районының Мостафа ауылы егете Рәфәт 1971 йылдың 7 ғинуарында сәстәрен сәскә бәйләй. Хеҙмәт юлын Мәсрүрә апай механизатор булып башлап, 15 йыл эшләгәс, артабан һауынсы булып эшләп, 50 йәшенән хаҡлы ялға сыға.
Тормош иптәше тәүҙә механизатор, артабан совхозда инженер булып эшләп, хаҡлы ялға сыға. Совхоз бөткәс, Рәфәт ағай Себер яҡтарында ла эшләй.
Татыу ғаилә биш балаға ғүмер бүләк итә. Ике ул, өс ҡыҙ тәрбиәләп үҫтерәләр. Улдары Венер, Вәсил, ҡыҙҙары –Зилә, Дилә һәм Ғәлиә лә ата-әсәһенән үрнәк алып, үҙ ғаиләләре менән бик татыу торалар. Ейән-ейәнсәрҙәр бәхетен татырға ла өлгөргән өләсәй-олатайҙың ҡунаҡсыл йортонда бөтәһенә лә урын етерлек. Хужалар һәр кемде ихлас тыңлай, кәңәш бирә. Күпләп мал-тыуар, ҡош-ҡорт аҫрап, бер-береһенә ярҙам итеп, татыу йәшәй Степной ауылынан Насибуллиндар ғаиләһе.
–Беҙҙең ғаиләнең сере бер-береңә ышаныста, сабырлыҡта, хөрмәт итеүҙә. Кеше һүҙенә төшмәй бер-береңде аңлап йәшәүҙә, кәрәк саҡта ут булып, кәрәк саҡта һыу булырға ла тура килә. Ирҙең һүҙен йыҡмай, дәрәжәһен төшөрмәй, түҙем булырға кәрәктер тип уйлайым. Ә йәштәргә ололарҙан үрнәк алып, олоно-ололап, кесене-кесе итеп йәшәһендәр ине тием. Заманында беҙ ҙә Хәүилә, Әминә, Ғилминур апайҙарҙың ғаиләһенән үрнәк алып, уларға ҡарап, күп нимәне өйрәнеп йәшәй башланыҡ. Тырыш, егәрле булырға кәрәктер хәҙерге йәштәргә, кемдеңдер ярҙамын көтөп ултырмаһындар ине. Ояһында ни күрһә, осҡанында шул була тигәндәй, балаларға үҙебеҙ ҙә өлгө булырға тейешбеҙ.
Ысынлап та, улға тәрбиә биреп – ил тәрбиәләйһең, ҡыҙға тәрбиә биреп – милләт тәрбиәләйһең, тигән йор һүҙле, зирәк аҡыллы халҡыбыҙ. Борон-борондан кешене затына, ғаиләһенә ҡарап һынағандар, баһа биргәндәр. Кешене кеше итеүҙә, баланың шәхес булыуында ата-әсә генә түгел, олатай-өләсәй тәрбиәһе лә мөһим роль уйнай,–ти Мәсрүрә Ғүмәр ҡыҙы.
Гүзәл Бохарбаева.
